Crónica de una boda anunciada
La boda de este fin de semana ha sido, sin duda, una boda diferente. Una boda en la que no se le ha tirado arroz a los novios, en la que no ha habido tarta nupcial y en la que el único grito de "Vivan los novios!" fue el de nuestra mesa y que, por supuesto, no se volvió a repetir.
Por cierto, es tan difícil de entender que el hecho de que esté soltera no significa que esté todo el día pendiente de encontrar a alguien. Pues sí, me pusieron en la mesa de los solterones, cómo no, pero yo me cambié y me fui a la de mis primos. Cada dos por tres me venía un familiar preguntando: "¿le has echado ya el ojo a alguien?"...
(¡Qué hecho yo para merecer esto!)
Más datos de la boda:
- La ubicación: un pueblo de Ciudad Real llamado Ruidera y muy famoso por sus lagunas, que aunque se están secando, aún no han perdido todo su esplendor.
- La finca, llamada "La Moraleja", no tiene nada que envidiar a otras de esos ricachones que salen en el "Hola!" y que bien podría ser la de uno de los familiares de Rajoy.
- Las mujeres: con pamelas y tocados de esos en la frente, rollo años 20, o la época del Charlestón.
- Los hombres: rollo Marichalar y con frac
- La anécdota: conocer la existencia de un grupo llamado Los Nikis y su canción "El Imperio contraataca" que dice algo así como: "Hace mucho tiempo que se acabó pero es que hay cosas que nunca se olvidan por mucho tiempo que pase. 1582, el sol no se ponía en nuestro imperio me gusta mucho esta frase. Con los austrias y con los borbones perdimos nuestras posesiones. Esto tiene que cambiar nuestros nietos se merecen que la historia se repita varias veces...." y acabando por un entonado "¡Arriba España! que a más de uno nos dejó un poco a cuadros... Eso sí, fruto de la revancha del "Aquí no hay playa", pedida por uno de los catalanes asistentes a la boda.
- El resto: os dejo algunas imágenes...

Last weekend I assisted a beautiful but different wedding. Difficult to translate and understand the meanings.
Never mind.
Labels: Diana







2 Comments:
Ole qué arte!!! Nosaltres també hem estat de casament... però a Orvieto! Poca marxa però un menjar boníssim... Guapa, a veure si entre viatge i viatge ens veiem una estoneta, amb sessió de fotos inclosa! Ese beso!
HOla guapa:
Veo que estas aprovechando tus semanitas por España/Catalunya a tope. Así me gusta.
Yo he vuelto de Helsinki (he actualizado blog), así que al parecer la cosa va de paises escandinavos, ¿no?
Un besote y ya explicarás lo de Suecia
Muak
M
Post a Comment
<< Home